Het slaapkamerraam gaat open en het geluid van Schiphol golft naar binnen. In de lucht zie ik overal vliegtuigen. De moed zinkt me in de schoenen. Ik denk aan de brief van vliegherrie.nl, die gisteren in omze mailbox kwam: “Vandaag ontvingen wij bericht dat de cijfers van vliegherrie.nl een plaats krijgen in het jaarlijkse rapport 'De staat van Schiphol' van de Inspectie Leefomgeving & Transport. Dit onderdeel van het ministerie van Infrastructuur heeft de taak toezicht te houden op vliegvelden. Het is de eerste officiële erkenning van de meldingen op de site.

We krijgen slechts één paragraaf in het rapport, maar het is een begin. We gaan natuurlijk gewoon door.

Daarnaast melden zich steeds vaker universiteiten die op een of andere manier onderzoek willen doen naar de meldingen. Deze instituten helpen we natuurlijk zo goed mogelijk, uiteraard zonder uw identiteit openbaar te maken. Ook media weten ons steeds beter te vinden. We hebben al meerdere keren melders in contact gebracht met media die meer wilden weten.

Zoals beloofd sturen we alle meldingen ook periodiek naar de Tweede Kamer en naar de regering. Eind februari worden meldingen besproken in een overleg in de Kamer”. De eerste officiele erkenning, slechts een paragraaf, eind februari overleg in de Tweede Kamer, zoveel onrecht? Natuurlijk gaan we door, al lijkt het soms vechten tegen de bierkaai. Ik wil in ieder geval tegen mezelf kunnen zeggen dat we er alles aan gedaan hebben wat in ons vermogen ligt om te zorgen dat dit onrecht tegen milieu, dieren en mensen stopt.