We wonen in Buitenveldert. We kunnen niet slapen. We kunnen niet werken thuis. De televisie moet op de hoogste stand. We kunnen niet bellen omdat we niet worden verstaan. We meten binnen elke minuut minimaal 60 dB. We kunnen niet naar buiten vanwege de ultrafijnstof. We meten buiten elke minuut minimaal 80 dB. De kinderen kunnen niet slapen. De kinderen kunnen niet buiten spelen, ze worden bang van het oorlogsgeluid dat de vliegtuigen veroorzaken. We kunnen hier niet meer leven. We gaan eraan kapot. Maar het gaat gewoon door, het wordt alleen maar erger. We worden er wanhopig, moedeloos en depressief van...