Bij een kopje koffie overpeins ik de situatie waar we als omwonenden van de luchthaven in verzeild geraakt zijn. Weet u nog dat het aantal meldingen in augustus en september van dit jaar hier zo explosief groeide, dat ze er zelfs bij Schiphol mee in hun maag zaten? Diezelfde week publiceerden ze in diverse kranten artikelen, waarin stond dat wij door de Corona stilte niet meer gewend zouden zijn aan hun lawaai. Daarmee stonden we gelijk 1-0 achter, want dat onthield de goegemeente. Die ging lekker weer op vliegvakantie. Twee miljoen passagiers in twee weken herfst. Sindsdien is de terreur zo veel verergerd! Er komt steeds meer negatiefs over Schiphol in het nieuws naast onze klachten. Gisteravond las ik in een melding uit Uithoorn dat men door een medewerker van LVLN uitgemaakt werd voor “zeikerd” (excuus voor het woord, vliegherrie.nl, maar dit is een citaat). Kortom: de toestand wordt grimmiger. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Maar we geven niet op. Dit is puur onrecht aan mens en milieu.