Zaterdagochtend, heel vroeg. Dag 10 na onze vakantie en WEER wakker gebruld door SchipHel en co.
Ik heb geen superlatieven meer over om te beschrijven hoe murw, hoe boos en hoe machteloos ik me voel. Dit is een vorm van marteling, een soort geluidsboarding.
Tien dagen achter elkaar een klein gebied bombarderen met honderden toestellen per dag! Waarom kan dit maar doorgaan? Hoezo?
Het opofferen van de gezondheid en het welzijn van een paar duizend burgers en grote delen van de natuur voor zo’n walgelijk bevoordeelde sector. Hoe dan? Waar is de solidariteit, of zelfs maar het gezonde verstand, dat zegt: dit kan echt niet?