Na een paar relatief heerlijk rustige dagen is nu de wind gedraaid. Boven mijn hoofd is de geluidshel weer open: elke een, twee minuten een ellendige hoeveelheid herrie. We zullen moeten wachten met slapen totdat het de machthebbers van Schiphol belieft ons een paar uurtjes rust te gunnen. Ik heb nog een tip voor de Deltacommissaris: wat mij betreft kan Schiphol wel krimpen en de vrijvallende grond als waterberging gekozen worden. Dan hebben we zoet water genoeg om de Bollenteelt te redden. En eindelijk rust.