De Buitenveldertbaan draait weer mee voor het gemak, terwijl de wind daar geen duidelijke noodzaak toe geeft. Met 200°/11 knopen zijn Polderbaan 18R voor landingen en Kaagbaan 24 voor starts uitstekend bruikbaar. De extra inzet van baan 27 lijkt daarom vooral bedoeld om meer verkeer tegelijk en zonder al te veel vertraging af te handelen.
Dat heet dan “operationele robuustheid”. In gewone taal: de dienstregeling is zo vol gepropt dat één landingsbaan kennelijk niet meer genoeg is.
De prijs van die keuze ligt niet bij LVNL, Schiphol of de airlines, maar bij de omwonenden onder de aanvliegroute. Als de operatie alleen soepel draait door steeds vaker de Buitenveldertbaan erbij te trekken, is de conclusie simpel: niet de omgeving moet meebewegen, maar Schiphol moet KRIMPEN.