KLM is wereldkampioen dakpannen-tikken. Waar andere maatschappijen nog een beetje moeite doen om zo snel mogelijk hoogte te winnen, lijkt KLM liever eerst even kennis te maken met jouw slaapkamerraam. Met dank aan “geluidshinder-beperkende” procedures die in de boardroom fantastisch klinken, maar in de huiskamer vooral als een bulderende straalmotor.

Bij landen komen ze al laag binnen, maar bij starten gaat het nog eens vrolijk verder. Eerst vol vermogen, dan vroeg versnellen, en vervolgens op kruishoogte over jouw woonwijk – alleen heet dat op papier mooi ‘NADP2’ en ‘brandstofefficiënt’. In gewone mensentaal: minder kerosinekosten, meer herrie op jouw hoofd.

En zolang de regels zo geschreven zijn dat de overlast keurig in Excel past, kan KLM zichzelf op de borst kloppen over “duurzaamheid” terwijl kinderen niet kunnen slapen en ramen trillen in hun sponningen. Schiphol krijgt (en negeert) de kaartenbak met klachten, KLM de bonus, en jij de hoofdpijn.

Als KLM écht zo goed is in vliegen, laat ze dan eens bewijzen dat ze ook hoog, stil en respectvol over mensenlevens heen kunnen vliegen – in plaats van alleen over onze daken.