BAS: de slager die zijn eigen vlees keurt!
Het Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS) wordt gepresenteerd als dé onafhankelijke schakel tussen omwonenden en de luchtvaartsector. Klinkt goed. Maar wie beheert en bekostigt BAS? Schiphol Groep zelf, samen met luchtverkeersleiding LVNL. Dit is het klassieke “Wij van WC-Eend adviseren WC-Eend”-scenario — alleen dan verpakt in professionele vergadertafels en beleidsrapportages. Omwonenden zelf noemen het al jaren niet voor niets het Bewoners Afpoeierpunt Schiphol.
BAS heeft geen echte bevoegdheden, geen tanden, en geen onafhankelijke positie. De rapportages die het produceert zijn niet neutraal: BAS bagatelliseert stelselmatig meldingen en werkt met doordachte strategieën om overlast zo onzichtbaar mogelijk te houden. Zo meldt BAS vrijwel altijd dat het merendeel van de klachten afkomstig is van slechts een handjevol “veelmelders” — een framing die structurele overlast wegredeneert als individueel gezeur.
De rapportjes die BAS produceert, zijn een studie in zinloosheid. Omwonenden klagen, opnieuw en opnieuw, maar zien geen enkel merkbaar verschil. Het resultaat is voorspelbaar: mensen geven op. Niet omdat de overlast verdwijnt, maar omdat het systeem hen uitput. Die stille afhakers worden nergens geteld — en dat is precies hoe het werkt. Minder klachten op papier suggereert tevredenheid, terwijl het in werkelijkheid capitulatie is. Zelfs de Nationale Ombudsman concludeerde al dat er te weinig met meldingen gebeurt en dat mensen van het kastje naar de muur worden gestuurd.
BAS lost geen probleem op. Het is — zoals omwonenden het zelf omschrijven — een brievenbus boven de prullenbak. Echte onafhankelijkheid begint met onafhankelijke financiering en echte bevoegdheden. Zolang de vos de kippenren bewaakt, is het niet de vraag óf er kippen verdwijnen — maar wanneer.