Het is weer zover. Ik hoor die vliegtuigen BINNEN. TE laag, TE lang, TE vaak. Het gaat maar door. Het maakt niet uit waar ik in huis sta: ik hoor ze. De ene is nog niet weg of de volgende komt er alweer aan. Om GEK van te worden. En voor de duidelijkheid: we hebben dubbel glas en het huis is geïsoleerd. Vrijwel de hele zaterdag, de hele zondagmorgen, nu weer de hele maandagavond. Omdat ik niet de hele dag thuis ben/was, zijn er nog dagdelen die in mijn beleving zonder vliegtuigen waren. Zou me niet verbazen als het fulltime door is gegaan met die dingen.