Krommenie en Assendelft tellen samen 42.000 inwoners.
Dat zijn 42.000 levens, 42.000 verhalen en 42.000 harten die elke dag opnieuw worden geconfronteerd met het oorverdovende geluid van vliegtuigen boven onze huizen.

Stel je even voor:
een moeder die haar kinderen probeert te laten slapen,
een baby die schrikt van elk laag overvliegend toestel,
een zwangere vrouw die haar handen op haar buik legt en zich afvraagt of haar stress haar ongeboren kind schaadt.

Dit is geen gewone klacht meer.
Dit is een menselijke noodkreet.

Geen enkel kind zou moeten opgroeien in angst en lawaai.
Geen enkel mens zou moeten wennen aan iets dat lichaam en geest langzaam uitput.

Ik vraag geen luxe.
Ik vraag rust, veiligheid en waardigheid voor onze kinderen.

Als je dit leest en ook maar een beetje voelt wat wij voelen —
kijk niet weg.
Spreek je uit.
Sta naast ons.

Een noodkreet van een bezorgde moeder
die alleen maar een leefbare toekomst wil voor haar kinderen.

Dit is een oproep tot demonstraties, zodat de Nederlandse regering onze stem hoort en onmiddellijk maatregelen neemt.