Onuitputtelijke kwelling en hinder van het ene vlieg-tuig na het andere.
Het is echt genoeg geweest.
Een zee van pijn wordt steeds meer verspreid over Nederland.
We verdrinken in deze totale marteling.
Kind zijn en opgroeien: waar haalt de baby nog de levensenergie vandaan als haar hele domein van rust, zekerheid en vrede steeds weer zo bruut wordt verstoord. Onnoemelijk veel pijn hierover.
Hoe kan ik nog werken, concentreren, inspiratie putten als er telkens weer allesoverheersende herrie is.
Slapen, rusten, genieten van stilte: het wordt steeds weer en steeds meer ontvreemd.
Een maatschappij- een samen- leving die bezwijkt onder stress die eenvoudig te veranderen is:
WEES WIJS, WORDT WAKKER EN KOM OP VOOR RUST, TOEKOMST, SAMEN DE SCHOUDERS ERONDER EN VANAF NU IS TERREUR VAN MACHTSMISBRUIK GENOEG GEWEEST.