Vooralsnog hebben we alle vertrouwen verloren in BAS, LVNL én Schiphol. Het aantal mensen dat dag en nacht lijdt onder vliegtuiglawaai groeit – en het enige wat deze instanties presteren is pappen, nathouden en communiceren zonder betekenis. Elk excuus – weer, wind, 'operationele beperkingen' – wordt gebruikt voor gemakzuchtig beleid dat maar één richting op werkt: méér herrie, minder leefbaarheid, meer klachten.

Dit zijn geen incidenten meer, dit is beleid. Honderdduizenden mensen ondervinden structurele hinder en gezondheidsklachten, terwijl Schiphol blijft volhouden dat er wordt gewerkt aan minder overlast. De cijfers spreken voor zich: jaar na jaar worden recordaantallen meldingen van overlast geregistreerd, het aantal ‘ernstig gehinderden’ stijgt, en klachten blijven zich opstapelen. Wie nu nog zegt dat het wel meevalt, kijkt bewust weg van een massaal maatschappelijk probleem.

Schiphol is een bedrijf dat zonder vergunningen werkt, en structureel lak heeft aan de belangen van omwonenden. BAS en LVNL presenteren slechts rookgordijnen en afschuifcommunicatie. Voor onze wijken, gezondheid en levenskwaliteit trekken zij nooit écht aan de bel.

Schiphol.MOET.DICHT!! Omdat zelfs het laatste restje vertrouwen in hun bereidheid tot verandering verdwenen is.