Letterlijk om de minuut raast er een vliegtuig laag over de binnenstad. Met dit fijne weer wil je de ramen open zetten en genieten van de buitenlucht, de geluiden van de stad. Maar dit intense, doordringende, zich steeds herhalende geluid is zó deprimerend, ronduit vermoeiend, ziekmakend op den duur. Iedereen is hier tegen, maar toch gebeurt het. Iedereen weet dat dit te veel is, ons ziek maakt, ons nauwelijks welvarender of gelukkiger maakt - toch gebeurt het. Zo ondermijnt Schiphol, de luchtvaartsector en de verantwoordelijke politici willens en wetens ons welzijn, onze gezondheid, onze leefomgeving en, in deze tijden het aller-gevaarlijkst, onze democratie.