Dag 15.
De aanhoudende dreun van vlieggeweld heeft me doen besluiten naar kantoor in Utrecht te gaan ipv thuiswerken– de stress is in inmiddels zo hoog dat het lijkt alsof ik gevangen zit in mijn hoofd. De concentratie wordt telkens aan flarden geschuurd. Na thuiskomst leek er even ruimte voor rust, maar ook de avond werd verstikt door het constante gebulder. Dus na het eten toch maar het huis uitgevlucht want het was een mooie avond en op zoek naar een plek waar de lucht eindelijk stil was en waar mijn hoofd weer kan ademen. Dit gaat zo ver; we zijn zo moe, zo murw...Schiphol moet gewoon zo enorm krimpen.