Ik ben helemaal klaar met die eindeloze vliegherrie. Het voelt alsof er constant inbreuk wordt gemaakt op mijn leven, alsof ik geen zeggenschap meer heb over mijn eigen huis, mijn eigen rust. Het is zo intens dat het bijna voelt als een mentale verkrachting. Het gaat maar door, dag in dag uit, zonder ophouden. Mijn zoontje is al 2 uur in paniek, hij huilt, hij kan niet slapen. En ik weet niet meer hoe ik hiermee moet omgaan. Dit is geen leven meer. Mijn eigen huis voelt niet meer als thuis door die ellendige vliegtuigen. Ik trek dit niet langer. Dit moet stoppen.