Na een nacht slaap verstoring dacht ik net het valt nog wel mee. Nope. Ik ben stil gevallen wazig voor me uitstarend in pyjama. Koppijn. Beetje brak en naar gevoel. Ik kan niet functioneren na slechte nacht. Het brengt zorgen. Ik ben deze maanden voor mezelf begonnen. Dan had ik nog vrijheid. Het is niet genoeg om van rond te komen. En ik heb aanstaande Dinsdag een sollicitatiegesprek voor een project dat me perfect ligt voor een jaar past binnen mijn toekomst plan. Maar het is wel wat zwaarder dan ik aan kan met Schiphol Herrie in de nacht. Het is de derde keer dat mijn proffesionele leven aanwijsbaar wordt verstoord door dit monster(ik moet me inlezen voor het gesprek, ik moet een hele to do lijst nog afvinken en ik voel me alsof ik drie dagen een festival heb afgefeest). Waar hebben we dit aan verdiend? Het is zo raar om in deze wereld te leven. Waar er gewoon niet wordt gezien wat er gebeurt. Voor wat?