Heb een paar dagen niet gemeld. Waarom? Niet omdat het geweld er niet was. Maar we (ik hoop dat ik mag generaliseren) murf raken en ergens ook trachten om gewoon door te leven. Ik heb dus de afgelopen dagen lorazepam kunnen nemen dat hielp in de ochtenden. Dan kun je toch nog even uitslapen en de nacht doorslapen. Gisteren wilde ik dat niet. Ik weet niet waarom we dit verdienen. Zoveel keer wakker. In de ochtend denk ik rond zessen wakker worden van de oorlog in de verte (, Kaagbaan) vanaf zeven uur is het definitief klaar. Ochtend ritueel op zondag. Is niet meer. Het hoofd is vol. Het huis is chaos. De tuin is niet zoals ik haar graag verzorg mijn werk is fout aan het gaan. Ik ben lethargisch met een geluidskap op. Dat is Schiphol. Financieel debacle vlak bij. Amstelveen houd zijn lippen stijf op elkaar. Compensatie?
We gaan een tijd tegemoet waar ons bestaan erg onzeker wordt. Misschien is dat het enige pluspunt. Dat we er aan gewend zijn of zo. Dat we het zien aankomen. Wat een onrecht wat ongelooflijk dom.