Zaterdagochtend, weekend. De zon schijnt en af en toe hoor ik de vogels fluiten. Maar veel harder is het geluid van laag overvliegende vliegtuigen. Wordt het weer zo’n mooie dag in de herrie? Ik hoop het niet maar vrees het ergste. En dat is wat overlast ook met je doet; nooit rust in je hoofd maar altijd de angst dat je behoefte aan rust, aan ontspanning, aan buiten zijn, zal worden verstoord door enorme herrie.

Vanmorgen las ik op LinkedIn weer zo’n lobby-verhaal van KLM-mensen; mensen die het economisch belang maar blijven benadrukken, en het belang van Schiphol voor banen. Bikkelhard in hun toon naar mensen die aandacht vragen voor de keerzijde: milieuschade en herrie. Mensen die de wrede prijs betalen met hun gezondheid en de leefbaarheid van hun woonomgeving. Hoe keren we de medaille zodat het belang van de natuur en al die mensen die onder vliegroutes wonen bovenop komt te liggen? En zichtbaar, onvermijdbaar. `Oef..