Zondagmorgen, kwart voor 8 op de bakfiets met de hond, een rondje zwerfafval prikken, nu zou het toch wel een keertje rustig zijn???? NEE dus!!!!! Gillende,jankende vliegtuigen krijsten over ons heen, grote piepende sjofels op de weg, dat gaat dus ook op zondag door, want Krommenie moet blijkbaar zo snel mogelijk van bomen en struiken verlost worden.Nergens meer door kunnen, alles lijkt hier wel open te liggen,nergens, maar dan ook nergens rust meer. Volgende week word ik 65, weer een jaartje dichter bij de finish, heerlijk.