In Krommenie hebben we - dankzij groot baanonderhoud Zwanenburgbaan - maandenlang in rust kunnen leven. En wat was dat een zegen. Het was zo heerlijk om je hele zenuwstelsel te voelen ontspannen. Ik raakte er bijna aan gewend, hoe mooi het leven is als je 's morgens de vogels hoort fluiten in plaats van de vliegtuigen gieren. Maar met ingang van vandaag is de pl#*ris weer uitgebroken en meteen wordt er weer volop over Krommenie heen gevlogen. Dat hier ruim 17.000 wonen, kan niemand wat schelen. En dan heb ik Assendelft nog niet eens genoemd, de volgende plaats op de route. Het is meteen weer om wanhopig van te worden en bevestigt nog maar eens mijn enorme wens om te verhuizen. Ik ben hier dan wel opgegroeid, maar vind het inmiddels ONLEEFBAAR hier en ben zelfs bereid de verdrietige consequentie te nemen om dan maar mijn hele sociale netwerk op te geven en te verhuizen naar een leefbaardere regio.