De hellevegen rammen in dubbele banen over Krommenie. Alles is vliegtuigen als je omhoog kijkt. Thuisgekomen komt daar de nieuwbouw nog bij, staal slijpen, stenen slijpen, een stuk of 4 boormachines, dreunende radio’s, schreeuwende Polen boven al deze herrie uit. En dat alles voor een afzichtelijk nieuwbouwproject waarvan nog niet de helft is verkocht. Arm Krommenie, het fijne mooie geboortedorp is niet meer, verwoest door mijn soortgenoten.