10 uur lawaai vandaag. Piepende oren. Vanacht glijvluchten. Het spijt me als het een dagboek is geworden. Maar wat dan? Je kunt ook een lijst sturen met alle vluchten en het aantal decibels. Maar ergens is dat ook eentonig. Het is elke dag altijd lawaai elk uur.het doet iets met een mens.. Het schokt mij gewoon dat de meeste mensen in de buurt hier er echt niet om geven. Geen last nul niets. Niet om de herrie. Niet om de uitstoot. Niet om het klimaat.Niet om stikstof. Maar wel om onkruid in het gras. Of ja kikkers of hanen. We wonen hier midden in een natuurgebied. Dus ja. Hoezo laat men daar de kat los... Maar ik stop hier ook mee. Tot de volgende stijgende vliegtuigen over onze hoofden. Vandaag ook mijn laatste melding bij de bas gedaan. Het heeft gewoon geen zin.