Eigenlijk valt dit niet te omschrijven. Een gevoel dat je gek geworden bent? Al eerder ging het over het verhaal van de zoem. In de nacht zo moe dat ik door de glijvluchten heen sliep. Vervolgens 7 uur wakker gebeukt. Het is prachtig weer. Vandaag is het de hele dag. Ik moet echt aan de slag. Huishouden tuin Orde. Maar het hoofd is vol er kan niets mee. In de buurt is iedereen gelukkig. Nieuwe aanbouw seres. Tuinmannen en klussen. Vogels worden wakker kleine eendjes. En ik leef niet. Ik voel me er zo eenzaam in. Als of ik gek ben. 88 decibel per minuut hier. Van zeven tot half elf vanavond. Als ik in de verte kijk zie ik smog opdoemen rond Schiphol. Geen grap. Het is Paas weekend en niemand valt het op. Hoe kan dat? Ik kan echt wel huilen. Hier vind ik nog een klein beetje troost. Ik wilde gewoon graag vandaag een tuindag. Tot rust komen. Uit vanavond. Maar ik ben verstijfd. Tja moet ik nu bij een psycholoog omdat ik slecht tegen langdurig geluid kan. Volgens mij helpt er niets tegen en is dit gewoon hoe mijn hersens zijn.