Vandaag een Melding bij de BAS gedaan, van 7 tot 22:10
Hoofdlandingsbaan BB. YES. Mijn hoofd zit vol. Maar heb thank god mogen slapen. Het enige goede hiervan is dat Mensen onder de polderbaan iets verlicht zijn vandaag. Het valt eigenlijk niet te omschrijven. Een bijbels verhaal over de zondvloed. Gisteravond onder het gedonder en gebonk in de lucht, zag ik op de weg een doodgereden padje. Er na een levende die in de rafelranden van onze bezette Natuur probeerde om naar het lager gelegen gedeelte te gaan om te paaien. Ik heb hem naar de overkant gebracht. Met tranen, op goed geluk lief padje. Het spijt mij, het spijt mij zo. Zijn buikje was koud, hij weet niet zij doen maar gewoon.
Ik wou, ik wou dat ik, ik wou dat wij de macht hadden om dit te stoppen. Dan had iedereen een beetje geluk op deze aarde Maar ze zien het gewoon niet, het is zo simpel en zo naar. We zijn goden geworden. We kunnen het, we hebben technologie, we kunnen ergens in geloven en er voor sterven, maar dat doen we alleen voor een plekje in de hemel en niet voor het leven in het hier en nu. We worden geregeerd door gekte en macht.