@Heemskerk 1964 . Soms grijpt een stukje mij hier zo aan. Bedankt voor het verwoorden. Alsof we geplet worden. Echt. De vogels hier maken zich klaar voor de lente en ik ben zo boos dat de vliegtuigen het afpakken. Het lichter worden van de dagen, de mist met rijp. Intense boosheid, als ik er zon bakbeest overheen hoor bulderen en met flaps flapperen. En het niet meer slapen, SGF%%#$& schutterstaal. Het is echt niet te doen. Een maand plus 4 dagen en alleen twee nachten door kunnen slapen. Naar gewoon, een soort oververmoeidheid waar je zelf maar moet zien hoe je dat overleeft. Toch is er echt wel een heel klein beetje hoop. Als in een splintertje in het geweldige beeld van Schiphol. Gister op het werk, had iedereen het over reizen naar hier en daar. Dubai, Road trip VS, en ook eentje met dat je beter kon vliegen dan een zomer thuis vanwege de kosten van de pretparken. Het is trots en spotgoedkoop. "'waar ga jij heen vroeg mijn trainster'' Nou zei ik. Ik vlieg niet en je krijgt me er nog niet met een stok in. Ik wil niet meer mee doen en zei ik als ik er in zou gaan zou ik mezelf verloochen want ik woon onder de startbaan en het is niet meer leefbaar. Heb het uitgelegd. Ik merkte een verschil met een paar jaar eerder, twee van ons team begrepen wat het was en dachten er al over na. Er was in ieder geval een gesprek over. Eerder was dat er zelfs niet.