Ik verbaas mijzelf over welke levensvragen en keuzes ik hier af en toe bericht. Na zoveel jaar verzet tegen de toenemende geluidsoverlast van wegverkeer en vliegtuigen trek ik het niet meer. Zie geen perspectief van verbetering en ben bij vlagen echt radeloos. Niet meer in staat om te genieten van het leven hier. 24 uur in lawaai. Nergens natuur en rust. Of ik nou door de duinen loop, over de Veluwe of in een bootje op het Markermeer, overal is het druk en altijd is er verkeersgeluid of muziek. Ik wil niet dood. Juist niet! Ik wil leven! Maar waar?