Tot vijf voor zeven was het hier weldadig stil. Nu zijn al voor de vierde keer vliegtuigen te horen. Dag rust. Daar is de volgende.
Aalsmeer, u merkt op dat het niet eerlijk is dat omwonenden van boeren een schadevergoeding krijgen en u/wij niet. U betoont zich solidair met 'de' boeren.
Uw frustratie kan ik me voorstellen en zeker waar u woont lijkt een vergoeding mij zeer gepast en vooral veel en veel minder overlast.
Maar solidariteit met omwonenden van megastallen voel ik ook. Die stank is niet te harden en beïnvloedt hun levens enorm, net zoals geluid en stank van Schiphol dat doet. Ik zie meer parallellen tussen het megalomane Schiphol en de megalomane stallen en daarom meld ik dat nu. Zoals de geluidsnormen voor Schiphol ondoorzichtig zijn, zo zijn de stanknormen en mestnormen dat ook. Geen oog voor milieu en omwonenden, alleen voor op korte termijn zo veel mogelijk geld verdienen. Groot, groter, grootst. De techniek zal alle problemen oplossen (stille vliegtuigen, luchtwassers). Een overheid die dat maar wat graag gelooft, blijft geloven en steeds weer uitbreidingen toestaat. Wanhopige omwonenden zoeken nu steun bij de rechter. Schiphol heeft een hub- functie. Deze boeren gebruiken ingevoerde soja en exporteren hun dieren, levend of als vlees. De dieren worden overigens helemaal nauwelijks beschermd door de wet.
Een verschil is dat het vaak om individuele boeren gaat die klem zitten tussen Rabobank, voederbedrijven, supermarkten en overheid (er zitten ook een paar hele grote tussen die gebruik makend van de situatie schatrijk zijn geworden).
Voor individuele boeren past ook compassie en compensatie.
Wij kunnen, als we ons dat kunnen permitteren, solidair zijn met boeren, dieren en natuur door een eerlijke prijs te betalen voor hun producten. En de politiek bewegen tot verandering, als er nog energie is.
En natuurlijk onze rechtszaak steunen!