Soms dringt het opeens weer tot je door: dit is zo niet normaal wat hier gebeurt. Vliegtuig na vliegtuig na vliegtuig na vliegtuig laag denderend over je huis. Ik maak helemaal geen gebruik meer van mijn tuin, ik moet mijn deur constant dicht houden. Het is geen leven zo. En wij kunnen geen kant op. Ik word echt hoorndol van dat lawaai en dan zullen we het nog maar niet hebben over de vervuiling die het allemaal met zich meebrengt. We kunnen dag in dag uit klagen en nog eens klagen en klagen en klagen. Maar dit is zo ongelofelijk niet normaal en zo onmenselijk. En wat gebeurt er nu eigenlijk echt om dit te veranderen? Ik ben echt de wanhoop nabij.