Eindelijk, sinds lange, lange, lange tijd....is het weer eens stil aan de Sloterplas. Ramen en deuren open, radio uit. En intens genieten van de stilte. En dan toch wat bedroeft, want zo stil IS normaal. Zo hoort het te zijn. Als het altijd zo was, dan waren we nu niet op zoek naar een woonplek in Drente. Maar dat is helaas niet zo, wij gaan die herrie van Schiphol/ Amsterdam ontvluchten. Als ik hier blijf wonen krijg ik gegarandeerd weer een hartaanval. Met een slechte Schiphol-dag (waar er véél van zijn) voel ik veel stress in mijn lichaam. Maar nu...even niet...wat een genot.