Na twee weken onafgebroken terreur van vliegtuigen is het sinds vanmorgen weldadig stil hier. Het is te gek om los te lopen dat je dit als een groot kado ervaart; iets wat volslagen normaal zou moeten zijn. Afgelopen weken alle stadia van wanhoop, woede en radeloosheid doorlopen. Nu maar even opladen zodat ik de volgende tsunami van herrie weer aankan.