Geen vliegtuigen, wat een heerlijk laatste rondje met de hond, die loopt eindelijk weer ontspannen naast me. De heerlijke geur van natgeregende natuur, ik voel me heel even ontspannen en blij. Dit is Krommenie zoals Krommenie hoort te zijn. Maar ik weet dat het maar even is en dat er andere mensen en dieren zijn, die nu nog meer in de gekmakende herrie en vervuiling leven. Sterkte allemaal en ik hoop tot zaterdag op het manifest.