Is het werkelijk de bedoeling om ons de psychiatrische inrichting in te vliegen? Waarom zit er nog geen minuut tussen het ene en het andere vliegtuig dat met 70 a 80 deibel de schoonheid van deze besneeuwde morgen komt verstoren? Ik begin zo waanhopig van dit geluid te worden op deze prachtige ochtend dat ik eigenlijk alleen nog maar hysterisch wil schreeuwen. Maar niemand hoort ons. Niemand doet iets. Wat een vreselijke treurige conclusie is dit...