Ik had me erop verheugd: uitslapen, de ramen eens open, een rustige zaterdagochtend. Dat valt weg. Volgens het verwachte baangebruik wordt er vannacht en morgenochtend geland op de Buitenveldertbaan (27), in elk geval tot kort na negenen.

Ik weet waarom: de wind. Veiligheid gaat voor, en dat begrijp ik. Maar het voelt hol als jij onder die aanvliegroute ligt. Almere, Muiden, Weesp, Diemen, Duivendrecht, Zuidoost, Amstelveen-Noord: wij dragen vannacht de last van een keuze die elders is gemaakt.

's Nachts is het stiller dan overdag, dus elk vliegtuig hoor je. Je valt in slaap, schrikt wakker en rekent uit hoe lang het nog duurt. Morgen ben ik moe voordat de dag begint. Rust is geen luxe. Het is wat je nodig hebt om een week vol te houden.

Er wordt gezegd dat de hinder zo klein mogelijk wordt gehouden. Voor wie? Het systeem telt hoeveel mensen last hebben, niet hoe zwaar het valt op wie het wel treft. Vannacht zijn wij dat.

Ik wil gewoon slapen.