Gegeten, afgewassen, we gaan zitten op de bank, zetten de tv aan en ja hoor, het 35 jaar oude lijk van Martinair komt meteen laag over scheuren uit Nairobi met giftige sperciebonen.
We zijn weer aan de beurt. Dag tv, dag rust, welkom noise cancelling koptelefoon. Dan de ondertiteling maar weer aan? Die altijd achter loopt en de helft van wat er gezegd wordt overslaat. Balen.