Ik meld deze keer maar eens de afgelopen drie avonden en nachten, waarop we óf al lagen te slapen óf probeerden in slaap te komen, mét oordopjes.
Het is werkelijk niet meer te doen. Tussen grofweg 22.30 en 02.30 uur dendert er vrijwel iedere avond en nacht wel een aantal enorme herriebakken veel te laag en veel te hard over ons huis. Het gebulder en gedreun is zo intens dat je de trillingen letterlijk voelt.
Overdag is het hier eveneens een grote lijdensweg van voortdurend vliegtuiglawaai, gebulder en de uitstoot die met al die overvliegende vliegtuigen gepaard gaat. Steeds opnieuw worden we opgeschrikt, onderbroken en uit onze rust gehaald. En nu er ook ’s nachts steeds meer gevlogen wordt, wordt het totaalbeeld werkelijk ondraaglijk.
Het is ontzettend pijnlijk om te merken hoe onleefbaar het op deze plek in Heiloo is geworden. Al 12 à 13 jaar wordt de rust en onze leefomgeving steeds verder aangetast en opgeofferd aan de groei van de luchtvaart. Juist omdat dit ons geboortedorp is en de plek waar we al zo lang wonen, voelt het extra verdrietig en machteloos dat we steeds meer van onze rust, onze nachten en ons gevoel van thuis ( lees veiligheid) moeten inleveren. Waarom kan dit toch zo doorgaan. Wie stopt dit? Hoe kan het zo doorgaan?