De klimaatimpact van Schiphol is groter dan de cijfers laten zien

Wie naar de officiële Nederlandse klimaatcijfers kijkt, krijgt gemakkelijk de indruk dat Schiphol maar een beperkte rol speelt. Maar dat beeld is misleidend.

Een groot deel van de uitstoot van internationale luchtvaart wordt namelijk niet opgenomen in de nationale Nederlandse uitstootcijfers. Daardoor blijft een flinke hoeveelheid CO₂ die samenhangt met vliegen vanuit Nederland buiten beeld.

En CO₂ is nog maar een deel van het verhaal.

Vliegtuigen veroorzaken op grote hoogte ook andere klimaateffecten, onder meer door stikstofoxiden, waterdamp en condensstrepen. Die witte strepen achter vliegtuigen zijn dus niet altijd zo onschuldig als ze eruitzien: ze kunnen uitgroeien tot sluierbewolking die warmte vasthoudt.

Volgens Europese luchtvaartonderzoeken vormen deze niet-CO₂-effecten meer dan de helft van het totale opwarmende effect van de luchtvaart.

Dat maakt de discussie over de omvang van Schiphol óók een klimaatdiscussie.

Minder vluchten betekent niet alleen minder geluid boven onze huizen, minder uitstoot rond de luchthaven en minder kerosineverbruik. Het betekent ook minder klimaateffecten hoog in de atmosfeer. En sommige van die effecten, zoals die van condensstrepen, verdwijnen veel sneller wanneer er minder wordt gevlogen dan de langdurige opwarming door CO₂.

We voeren in Nederland ingewikkelde discussies over warmtepompen, elektrische auto’s, woningisolatie en hoeveel CO₂ burgers moeten besparen.

Dan is het moeilijk uit te leggen dat we tegelijkertijd honderdduizenden vluchten per jaar vanaf Schiphol blijven faciliteren — terwijl een belangrijk deel van de klimaatimpact daarvan nauwelijks zichtbaar is in onze nationale klimaatboekhouding.

Wie serieus naar klimaatverandering kijkt, kan daarom niet om Schiphol heen.

Krimp van Schiphol gaat niet alleen over rust voor omwonenden.

Het gaat ook over de vraag hoeveel opwarming we bereid zijn te veroorzaken voor honderdduizenden vluchten per jaar.