Weer een weekend waarin ons leven volledig wordt ontwricht door SchipHEL & Co. Het is warmer dan ooit en juist dan wil je 's nachts kunnen afkoelen met de ramen open. Maar rond 01.00 uur besloot SchipHEL weer een tiental laagvliegende vliegtuigen recht over ons huis te sturen. Daarna duurt het weer een hele tijd voordat je eindelijk in slaap valt.
Het is zondag. Je hoopt een beetje uit te kunnen slapen, maar rond 07.00 uur begint de volgende golf vliegtuigen alweer. Resultaat: nog geen 5,5 uur slaap.
Dan maar opstaan, ontbijten en de tuin in. Ook daar is de rust ver te zoeken. De hele dag door komen er weer periodes met laag overvliegende vliegtuigen. De herrie, de uitstoot en de voortdurende verstoring zorgen inmiddels voor enorme stress. Volledig uitgeput, met een torenhoog cortisolniveau, zitten we nu met oordopjes in de tuin in de hoop nog een middagdutje te kunnen doen om enigszins te herstellen.
Het is te hard, te veel en te vaak. Deze megalomane luchtvaart legt een enorme last op de mensen die eronder wonen. Hoe moeten we morgen weer uitgerust aan het werk? Wie erkent deze dagelijkse stille marteling die nu al jaren aanhoudt.