Jeetje. Er zijn meerdere momenten geweest dat ik Schiphol echt niet trok. Van woede naar verdriet naar neerslachtigheid. Vandaag is het meer een soort intense realisatie dat steeds dieper indaalt. We are f* sorry maar het kan niet netjes. Het is een klimaat extreem. Maar ik probeerde er wat van de maken. Wat kan ik vandaag nog wel doen kwa werk en inkomen? Gisteren werkte het om een goed plan te hebben en vervolgens te drinken in de schaduw. Maar nu kan het niet. Mijn huis moet potdicht. Ik zie de smog onstaan. Ik zag een dode Snoek in het water vanmorgen. Ons voorland. De mensen zijn compleet gestoord gewoon. Ik kan zelfs in het kleine mijn werk niet doen. De dag doorbrengen met oordoppen en noices cancel. Dat was niet het plan. Intens droef dit. Met dank aan de luchtvaart Goden. Alleen beste pilootjes ook u zijt mens. De domheid regeert over de toekomst van onze aarde.