02:43 uur. Weer wakker gebruld door een Airbus van Schiphol helemaal naar .. Brussel.

Jawel naar Brussel dus.
Een bestemming met een uitstekende treinverbinding. Maar nee, hier moest per se een vliegtuig naartoe.

Schiphol noemt het een onmisbare hubfunctie. Omwonenden noemen het simpelweg: weer wakker liggen.
En dat is precies wat het is, nacht na nacht, terwijl het in de praktijk vaak om dit soort volstrekt onzinnige korte afstanden gaat.

En ondertussen klinkt Schiphols luchthavenmantra steeds hetzelfde: belangen worden zorgvuldig afgewogen. Alsof het normaal is dat die “afweging” structureel uitkomt op meer vliegtuigherrie, meer nachtvluchten en minder slaap voor mensen onder de vliegroutes die ’s nachts ook gewoon proberen te slapen. Wat dus simpelweg niet meer lukt.

Maar als de nachtrust van honderdduizenden keer op keer moet wijken voor het gemak van overstappende Hub-passagiers op een traject dat je ook per trein kunt doen, dan is dat geen afweging meer.
Dan is het gewoon een keuze.

Schiphol vraagt niet meer om draagvlak. Schiphol neemt het gewoon.