Het was maar een uurtje, even voor zevenen begon het. Ik zit misselijk aan mijn laptop. Het geluid was zo naar, mijn oren zoemen nog na.
Ik weet niet hoe we eraan moeten ontsnappen, ''dat weet je als je hier gaat wonen'' ''dan had je er niet moeten gaan wonen'' ''je hebt altijd een keuze'' dit is dus ons probleem en niet van megalomane hufters die onze leefomgeving naar de gallemiezen helpen voor een illusie.
Ik heb een filmpje uit 2010 van deze polder. Het is een ander verhaal. De oevers waren rijk en weelderig de stilte was oorverdovend: een grote zingende zee van dieren en het leven hier ( ja ook het geluid van autos, brommers en tractoren en in de verte de metro en de weg). Nu zijn de oevers compleet afgekalfd en er is altijd altijd Schiphol het verstikkende monotone geluid ( al vliegen we naar de hel we gaan toch wel). Het erge als ik echt nadenk over de keuze ( weggaan) dan weet ik dat ik niet weg wil uit deze regio, het trekt hier, maar ik kan hier niet leven. -Hier]- is het paarse stuk op vliegherrie. Hier is het land waar ik vandaan kom, al een paar generaties en hier is mijn netwerk, ik heb veel opdrachten, hier. onder het geweld. Ik was gister in Uithoorn, ik weet dat het daar echt onleefbaar is maar de Aalsmeerbaan was even niet (aalsmeerbaan pakt, Aalsmeer, Nes, Uithoorn, Kudelstaart, de kwakel, Bussum, Mijdrecht, Nieuwkoop etc ( niet hadden moeten gaan wonen want dan weet je dat)'' Ik vond het er gewoon heel leuk, ik voelde me er thuis, langs het water, goede verbinding met OV ( had er laatst een woning gezien). De Amstel, de rust en de levendigheid, mensen langs het water. Een paar weken geleden was ik er met de Aalsmeerbaan, dat was zo heftig en naar. Dat je zeker wist dat het niet kon. De enige plek waar ik geen Herrie hoorde in het hart van Nederland was achter Utrecht, daar gaan ze dus langs. O wat verlang ik naar een totaal failliet van deze machtsstructuur!