Schiphol is geen economische motor meer, het is een mensenrechtenprobleem dat de gezondheid van bijna twee miljoen mensen willens en wetens onder de wielen van het vliegverkeer schuift.

Jaar na jaar negeren overheid en sector waarschuwingen van artsen, GGD’s en het RIVM over hart- en vaatziekten, slaapproblemen en luchtvervuiling door Schiphol.

Ze overtreden wettelijke geluidsnormen, lappen WHO‑adviezen aan hun laars en schuiven de rekening door naar buurten die ziek worden van herrie, ultrafijnstof en stress.

Een systeem dat goedkope tickets en extra overstappers belangrijker vindt dan de gezondheid en nachtrust van bijna twee miljoen omwonenden, is geen vergissing meer – het is een politieke keuze.

Krimp van Schiphol is daarom geen optie, maar een minimumvoorwaarde om weer normaal fatsoen te kunnen kijken naar de mensen die hier wonen, werken en hun kinderen proberen groot te brengen