In NRC, een oh zo bekend verhaal (helaas): Niemeijer woont al ruim dertig jaar in het dorp, dat op ongeveer drieënhalve kilometer van Groningen Airport Eelde ligt. Zijn huis ligt onder een vliegroute. De eerste keren dat een toestel overkwam, dacht hij: ach, dat hoort bij een vliegveld in de buurt. Maar ze bleven komen. „Op een gegeven moment veranderde er iets”, zegt hij. „Ik was er de hele tijd mee bezig.” Als bestuurslid van Plaatselijk Belang Glimmen schoof Niemeijer de afgelopen jaren dan ook geregeld aan bij overleggen met de luchthaven. Maar tot Niemeijers verbazing kreeg het vliegveld juist ruimere openingstijden: „Ik dacht: hoe is het mogelijk dat we al last hebben en dat dit er nog bij mag? Dat betekent nog minder rustmomenten voor omwonenden.” In de omliggende dorpen sloeg het besluit in als een bom. De Vereniging Omwonenden Luchthaven Eelde (VOLE) sprak in een persbericht van een lawine van bezwaren. „Het stemt droevig. Omwonenden en natuur blijven achter zonder goede rechtsbescherming”, schrijft de voorzitter.