Het lijkt een rustige avond, er is namelijk buiten in principe niets te horen hier aan de tuinkant van het huis in deze gewone rustige stadswijk. Een beetje frisse lucht is prettig, dus heb ik graag een raam open. Maar dat is geen onverdeeld genoegen want er kan elk moment ineens weer een vliegtuig ultralaag overscheren met enorme teringherrie. Ik heb geloof ik tien keer het raam open en dicht gedaan vanavond. Zoals zo vaak de laatste jaren. Ik ben er helemaal klaar mee, de inbreuk die deze asociale sector maakt op mijn rust en woongenot.