Datum en tijdstip start overlast
Oorzaak
Anders
Postcode
1562
Plaats
Krommenie
Omschrijving Melding
Lelystad wordt het meest vervuilende vliegveld van Nederland, door Vincent Dekker op
Trouw.nl 5 februari.
Vliegveld Lelystad moet eindelijk opengaan voor commerciële passagiersvluchten, vinden de coalitiepartners D66, VVD en CDA. Het plan ervoor is al jaren oud en de terminal staat al lang klaar, maar milieu- en lawaaiproblemen hielden de zaak tegen.
Flevoland is een groot voorstander van Lelystad Airport. Op de website nederlanddoorflevoland.nl beschrijft de provincie in ronkende taal alle voordelen ervan. Onder het kopje ‘Vliegen vanuit Flevoland, want morgen wordt hier beter’, komt ook het milieu aan bod: het vliegveld is ‘... een plek waar duurzaamheid al sinds 2015 voorop staat’.
Iets verderop lees je ‘In 2023 vlogen vanaf Lelystad Airport achttien elektrische testvluchten naar Schiphol-Oost’. Er wordt ook onderzoek naar elektrisch vliegen gedaan. Kortom: gun Lelystad vakantievluchten, dan maken zij daar iets heel duurzaams van!
CDA. De roze luchtvaartbril katapulteert me in één keer terug naar de jaren negentig. Schiphol wilde een vijfde baan (nou ja, in feite een zesde) en bestookte iedereen met tal van voordelen daarvan. De baan zou evenwijdig aan de Zwanenburgbaan liggen, maar in het verlengde ervan lag geen dorp maar polder. Die ‘Polderbaan’ zou dus veel minder overlast voor omwonenden veroorzaken.
Bovendien, en dit was toch echt heel mooi, zou er CDA komen, de Continuous Descent Approach, oftewel glijvlucht. Vliegtuigen zouden op tien kilometer hoogte de motoren vrijwel uitzetten en via een soepele glijvlucht de landingsbaan bereiken. Zo goed als geen kerosine verbruiken, amper nog luchtvervuiling en ook vrijwel geen lawaai meer, hoe mooi is dat?! De Polderbaan werd een ‘milieubaan’!
Tsunami aan klachten.
Er was één probleem. De polderbaan ligt dus evenwijdig aan de Zwanenburgbaan en op slechts twee kilometer afstand. Als op de twee banen tegelijkertijd vliegtuigen landen, mogen die om veiligheidsredenen niet naast elkaar vliegen. Het ene vliegtuig moet iets hoger dan het andere de landingsbaan naderen. En omdat het dorp Zwanenburg onder de oude landingsroute ligt, moet daar hoog worden gevlogen. Dus dient de Polderbaan laag aangevlogen te worden.
De baan was in 2003 nog maar net in gebruik of er kwam een tsunami aan klachten op Schiphol af. Bewoners van Heemskerk, Castricum, De Egmonden, Bergen, Alkmaar, Heiloo en andere plaatsen werden plotseling om half zes ’s ochtends gewekt door vliegtuigen die richting de ‘milieubaan’ vlogen.
Milieubaan blijkt vuilste baan.
De glijvlucht vanaf 10 kilometer hoogte eindigt namelijk niet bij de Polderbaan maar voor de kust bij IJmuiden. Vanaf daar wordt dertig tot vijftig kilometer lang continu op zo’n 600 meter hoogte gevlogen, eerst naar het noorden, daarna zuidwaarts richting de ‘milieubaan’. Om op dezelfde hoogte te blijven, moet constant gas worden gegeven. Dit gebeurt niet in de ijle lucht op tien kilometer hoogte maar in de dikkere luchtlaag op 600 meter, en dat levert meer weerstand op. Daardoor moet extra veel gas worden gegeven, extra kerosine worden verstookt, extra lucht worden vervuild en, niet in de laatste plaats, extra veel lawaai worden gemaakt.
De ‘milieubaan’ is nu al bijna een kwarteeuw de meest vervuilende baan van Schiphol.
Wat de Zwanenburgbaan is voor de Polderbaan, is Schiphol voor Lelystad. De aan- en uitvliegroutes van de twee vliegvelden overlappen elkaar deels. En dus moeten vliegtuigen daar op verschillende hoogtes vliegen. Die voor Schiphol hoog, die voor Lelystad laag. Omgerekend per start en landing wordt Lelystad daardoor de meest vervuilende luchthaven van Nederland, en vermoedelijk zelfs van Europa.
Elektrisch? Alleen via een wet.
Maar Lelystad wil toch elektrisch gaan vliegen? In de luchtvaart telt één ding: de laagste prijs. En dus werken Boeing en Airbus slechts mondjesmaat aan dure en onzekere projecten voor elektrische vliegtuigen. In plaats daarvan proberen ze elkaar te beconcurreren met een steeds iets verbeterde versie van hetzelfde: kerosinevliegtuigen.
Wil je elektrisch vliegen écht stimuleren, dan moet je dat in wetten vastleggen. Dan moet je zeggen dat op Lelystad straks best gevlogen mag worden, maar uitsluitend met elektrische vliegtuigen. Dan geef je Transavia, Ryan Air en andere maatschappijen echt een reden om elektrische vliegtuigen te bestellen, en geef je onder meer de Nederlandse start-ups die elektrische toestellen willen bouwen, een toekomstperspectief.
Laat je daarentegen iedereen met kerosine de lucht in gaan, dan weet je één ding zeker: die duurzaanheid kun je vergeten.
Trouw.nl 5 februari.
Vliegveld Lelystad moet eindelijk opengaan voor commerciële passagiersvluchten, vinden de coalitiepartners D66, VVD en CDA. Het plan ervoor is al jaren oud en de terminal staat al lang klaar, maar milieu- en lawaaiproblemen hielden de zaak tegen.
Flevoland is een groot voorstander van Lelystad Airport. Op de website nederlanddoorflevoland.nl beschrijft de provincie in ronkende taal alle voordelen ervan. Onder het kopje ‘Vliegen vanuit Flevoland, want morgen wordt hier beter’, komt ook het milieu aan bod: het vliegveld is ‘... een plek waar duurzaamheid al sinds 2015 voorop staat’.
Iets verderop lees je ‘In 2023 vlogen vanaf Lelystad Airport achttien elektrische testvluchten naar Schiphol-Oost’. Er wordt ook onderzoek naar elektrisch vliegen gedaan. Kortom: gun Lelystad vakantievluchten, dan maken zij daar iets heel duurzaams van!
CDA. De roze luchtvaartbril katapulteert me in één keer terug naar de jaren negentig. Schiphol wilde een vijfde baan (nou ja, in feite een zesde) en bestookte iedereen met tal van voordelen daarvan. De baan zou evenwijdig aan de Zwanenburgbaan liggen, maar in het verlengde ervan lag geen dorp maar polder. Die ‘Polderbaan’ zou dus veel minder overlast voor omwonenden veroorzaken.
Bovendien, en dit was toch echt heel mooi, zou er CDA komen, de Continuous Descent Approach, oftewel glijvlucht. Vliegtuigen zouden op tien kilometer hoogte de motoren vrijwel uitzetten en via een soepele glijvlucht de landingsbaan bereiken. Zo goed als geen kerosine verbruiken, amper nog luchtvervuiling en ook vrijwel geen lawaai meer, hoe mooi is dat?! De Polderbaan werd een ‘milieubaan’!
Tsunami aan klachten.
Er was één probleem. De polderbaan ligt dus evenwijdig aan de Zwanenburgbaan en op slechts twee kilometer afstand. Als op de twee banen tegelijkertijd vliegtuigen landen, mogen die om veiligheidsredenen niet naast elkaar vliegen. Het ene vliegtuig moet iets hoger dan het andere de landingsbaan naderen. En omdat het dorp Zwanenburg onder de oude landingsroute ligt, moet daar hoog worden gevlogen. Dus dient de Polderbaan laag aangevlogen te worden.
De baan was in 2003 nog maar net in gebruik of er kwam een tsunami aan klachten op Schiphol af. Bewoners van Heemskerk, Castricum, De Egmonden, Bergen, Alkmaar, Heiloo en andere plaatsen werden plotseling om half zes ’s ochtends gewekt door vliegtuigen die richting de ‘milieubaan’ vlogen.
Milieubaan blijkt vuilste baan.
De glijvlucht vanaf 10 kilometer hoogte eindigt namelijk niet bij de Polderbaan maar voor de kust bij IJmuiden. Vanaf daar wordt dertig tot vijftig kilometer lang continu op zo’n 600 meter hoogte gevlogen, eerst naar het noorden, daarna zuidwaarts richting de ‘milieubaan’. Om op dezelfde hoogte te blijven, moet constant gas worden gegeven. Dit gebeurt niet in de ijle lucht op tien kilometer hoogte maar in de dikkere luchtlaag op 600 meter, en dat levert meer weerstand op. Daardoor moet extra veel gas worden gegeven, extra kerosine worden verstookt, extra lucht worden vervuild en, niet in de laatste plaats, extra veel lawaai worden gemaakt.
De ‘milieubaan’ is nu al bijna een kwarteeuw de meest vervuilende baan van Schiphol.
Wat de Zwanenburgbaan is voor de Polderbaan, is Schiphol voor Lelystad. De aan- en uitvliegroutes van de twee vliegvelden overlappen elkaar deels. En dus moeten vliegtuigen daar op verschillende hoogtes vliegen. Die voor Schiphol hoog, die voor Lelystad laag. Omgerekend per start en landing wordt Lelystad daardoor de meest vervuilende luchthaven van Nederland, en vermoedelijk zelfs van Europa.
Elektrisch? Alleen via een wet.
Maar Lelystad wil toch elektrisch gaan vliegen? In de luchtvaart telt één ding: de laagste prijs. En dus werken Boeing en Airbus slechts mondjesmaat aan dure en onzekere projecten voor elektrische vliegtuigen. In plaats daarvan proberen ze elkaar te beconcurreren met een steeds iets verbeterde versie van hetzelfde: kerosinevliegtuigen.
Wil je elektrisch vliegen écht stimuleren, dan moet je dat in wetten vastleggen. Dan moet je zeggen dat op Lelystad straks best gevlogen mag worden, maar uitsluitend met elektrische vliegtuigen. Dan geef je Transavia, Ryan Air en andere maatschappijen echt een reden om elektrische vliegtuigen te bestellen, en geef je onder meer de Nederlandse start-ups die elektrische toestellen willen bouwen, een toekomstperspectief.
Laat je daarentegen iedereen met kerosine de lucht in gaan, dan weet je één ding zeker: die duurzaanheid kun je vergeten.
