Vanavond voelde het alsof Schiphol ons huis inslingerde in een scène uit een rampenfilm. Met bonkend hart en trillende handen zag ik Turkish Airlines TK1955 laag over de daken scheren, zo dichtbij dat het vliegtuig leek te willen crashen op ons dak. Ik kon alleen maar denken: waar stopt dit, wie beschermt ons eigenlijk nog? De angst was echt, mijn kinderen verstijfden – onze 'ontspannen' avond (met veel herrie) veranderde in pure stress. Via Flightradar zie ik nu dat het toestel zelfs een extra rondje deed. Alsof éénmaal terroriseren niet genoeg was; we kregen de overlast er gratis nog een keer bij.

Ik kan niet anders dan me afvragen of deze baan wel gebruikt mag worden op dit tijdstip en onder deze omstandigheden. Zeker als het zo opvallend vaak Turkish Airlines is die problemen of angst veroorzaakt rondom Schiphol. Waarom wordt er niet strenger gecontroleerd, en waarom lijken sommige maatschappijen hiermee weg te komen?

Ik ben het zo zat. Stille avonden bestaan hier gewoon niet meer. Schiphol zegt dat veiligheid en welzijn voorop staan, maar die zijn voor ons inwoners niet te merken als je zo laag en met zoveel herrie moet leven. Waarom wordt er niet beter gelet op wie dit allemaal moet ondergaan? Op zulke momenten voel ik me machteloos én woedend – dat dit zomaar mag. Je vraagt je af: zijn wij alleen cijfers in een Excel-sheet voor Schiphol? Dit is niet gezond, niet leefbaar. Mijn vertrouwen in overheid en luchthavens is totaal weg; wie hoort onze noodkreet eigenlijk nog?