Na maanden, dag & nacht ernstige geluidshinder en smerige giftige uitstoot zou ik nu blij moeten zijn met de stilte.
Voel me gesloopt. De stress, het niet kunnen concentreren, het nooit tot rust kunnen komen in onze leefomgeving, het zit overal in mijn lijf en hoofd. Ik sta stijf van de spanning.
Hoelang zal het rustiger zijn? Wie zitten er nu in de ellende?
En precies wanneer je bedenkt dat het stiller is, dan hoor je weer vliegherrie.. Het is weer begonnen. Wat een land. Wanbeleid.
Hartkloppingen.