Elke minuut een vliegtuig. De ene wat lager, de andere wat hoger. De hemel boven mij lijkt op een traliehek, zoveel strepen van uitlaatgassen lopen er doorheen. En ik voel me ook gekooid; gevangen in luchtvervuiling, klimaatschade, gekmakende geluidsoverlast.. ik kan niet weg want ik woon hier. Werk hier, zorg voor mijn moeder. Ik kan niet weg. En de overheid staat toe, moedigt aan dat we moe en ziek worden. Wanneer wordt er iemand in Den Haag wakker? Wij zijn het al, elke nacht in Leiden Noord.