Ik begrijp dat Schiphol steeds groter wil worden, maar dat heeft ook zo zijn nadelen. Namelijk: mijn zenuwen, mijn nachtrust en mijn geduld. Terwijl u staat te juichen over de nieuwe terminals en extra vluchten, zit ik elke dag in mijn woonkamer, geterroriseerd door het onmiskenbare geluid van luchtvaartmaatschappijen die vinden dat het wel leuk is om onze wijk als hun persoonlijke luchtcorridor te gebruiken. En ik vraag me dan af: waarom krimpt er nooit iets? Want geloof me, als mijn sociale leven dezelfde groei zou vertonen als de luchtvaart, was ik allang opgegeven.