Vijfendertig jaar geleden was deze woonplek mijn geweldige thuis. Ooit een tussentijds sprongetje naar Krommenie gemaak alwaar toen hetzelfde gebeurde als hier nu. Teruggekeerd naar de Beemster. Want toen water, ruimte , groen en ‘levenslucht’ . Inmiddels is de rust weg door vlieg-HERRIE, A7-HERRIE, N244-HERRIE, trein-HERRIE(hoe dan en toch écht!), stadse-HERRIE, muziek-HERRIE, vuurwerk-HERRIE, sirene-HERRIE.... De ‘levenslucht’ vervangen voor vervuiling en landbouwgif. De ruimte vervangen door nieuwbouwwijken. Gecompenseerd met namen als Appeltjeshof en Tuindersstraat. Het weggetje langs mijn huis getransformeerd naar een racebaan op leven en dood. Opgeleukt met regelmatig muziek, vernielingen en geschreeuw. Ik kan best tegen lawaai. Ik vind reuring op zijn tijd ook leuk. Ik snap dat ‘we’ niet zonder vliegen kunnen. Ik gun ieder écht zijn plezier. Maar niet iedere dag 24 uur achtereen! Permanent is er een muur van lawaai…. Zoekend naar een andere locatie. Waar is het blijvend rustiger? Waar kan ik wel iets betalen? Ik heb niet het salaris van M🤮dlener. Lelystad gaat mijn laatste hoop stuk vliegen. Waarheen? Stabiliseert je gevoeligheid als je minder input krijgt? Want overal in NL is inmiddels ‘iets’. Loop ik in Drenthe, minder vliegtuig wel continu de N381. Veluwewandeling 10 minuten geen vliegtuig. Emigratie betekent een scheiding. Waar vind ik nieuw perspectief? En nee, ….. ik ben niet depressief. Wel radeloos😭😭😭