Vanochtend werd ik weer eens bruut gewekt door het oorverdovende geluid van een overvliegend vliegtuig. Nog slaperig en gedesoriënteerd besefte ik dat de dagelijkse geluidsoverlast van Schiphol opnieuw was begonnen.

Ik stond op en liep naar het raam, alleen om een andere machine laag over mijn huis te zien scheren. De herrie boorde zich door mijn oren heen. Hoe kon dit nog steeds elke dag gebeuren?

Zelfs tijdens het geplande onderhoud aan de Buitenveldertbaan enkele weken eerder, bleven de vliegtuigen maar komen. En ook nu laat op de avond om 22:30 uur is het nog niet stil! Als omwonenden krijgen we geen moment rust. Het lijkt wel alsof Schiphol en de luchtvaartmaatschappijen zich niets aantrekken van onze gezondheid en welzijn. Winst en dienstverlening wegen zwaarder dan de kwaliteit van leven van een heel gebied.

Ik voel me zo machteloos. Hoeveel keren heb ik niet al geklaagd en gepleit voor strengere regels, aanpassingen van vliegroutes en tijden? Maar het ouderwetse verdienmodel in de luchtvaart blijft maar zegevieren. Een modern, duurzaam bedrijf zou nochtans meer rekening moeten houden met zijn omgeving.